buong buhay ko puro responsibilidd na. yung responsibilidad na dapat kay kuya lahat pinasa niyo sa kin. paglilinis ng bahay, pagluluto, pabubunot ng damo, pamamalengke, pagayos ng ilaw, pagbantay sa bahay  pagbantay sa kanila paglabas ng basura. pagpapaaral sa kaniya, pagbayad sa kuryente, at kung ano ano pang bayarin. lahat na sakin na. hindi ako perpekto, tamad din ako. madame din ako kasalanan. d ko rin nagagawa lahat yan araw araw.

best section ako mula elementary. kung ano anong contest sinalihan ko para ipagmayabang mo yung napanalunan ko sa mga kaibigan mo. lahat ng pwedeng takbuhan para maging officer tinakbuhan ko lahat ng pede salihan sinalihan ko. hanggang college yan. pumalya man ako magka incomplete naraos ko din. sinalihan ko lahat ng contest, kung ano anong awarding ceremony pinuntahan mo dahil sakin. kung ano ano pinagmayabang mo. dalawang graduation inattendan mo, parehong sakin, pati ung pinaka mataas na award na binibigay sa skul binigay ko sayo. lahat ginawa ko.

nung siya nangarap ng bagay na alam nating lahat hindi naman natin kaya, umiyak lang siya naawa ka na. binigay mo. kahit alam mo ung hirap na dadanasin natin. siya lng naman mabaet sa yo eh. sya lang ung magaling. siya lang ugn bida. siya lng nmn kase anak mo eh.

tapos ako ung pangarap ko na makapagtrabaho sa gusto ko at mahal ko. ano sagot mo sakin? ano salita mo sakin? "kung hihintayin mo pa yang pangarap mo walang mangyayari satin.". PUTANGINA.

tinrabaho ko lahat kase gusto ko matupad yung pangarap kong yun. pero dahil responsibilidad ko magpaaral at mabayad tinanggap ko na rin ung unang trabaho na nandyan. wala nmn ako magagwa eh. walang mangyayari satin kung hihintayin ko yung putanginang pangarap ko d b?

galit ako. hindi ko gusto tong ginagawa ko. wala kong ibang outlet para ilabas sama ng loob ko. sinasabi mo hindi mo ko pinilit dito? eh ano bang salita mo? ano ba pinagduduldulan mo sa mukha ko? na nakatengga lang ako dito sa bahay. na ung anak mo walang pambayad sa mga bayarin niya jan sa pagkatayog tayog niyang pangarap, na kahit naman sa trabaho kong to eh hindi rin naman natin kaya.

kelan lang for interview ako sa isang trabaho na gusto ko. kelan lang din for ionterview din ako sa opisina na pinapangarap ko. tinanggihan ko. bket? kse hindi rin nmn sigurado kung matutupad yung putanginang pangarap ko eh. bchaka nandito na tong una eh.

tapos magagalit ka kse "sinusupladahan" kita? nagagalit ka kase pagtinatanong mo ko kung anong nangyayari sa opisina ang sagot ko wala? eh kase wala. kse ayoko ng ginagawa ko dun. I DONT FUCKING LIKE IT BUT I DO IT, ANYWAY. WHY? BECAUSE I FUCKING HAVE TO. HAVE TO. NOT WANT TO. NOT LOVE TO. EH ANO BA NAMAN KASE YUNG PUTANGINANG PANGARAP KO SA PUTANGINANG PANGARAP NG ANAK NIYO DB? WALANG MANGYAYARI SATIN PAG HINITAY KO MATUPAD YUNG PANGARAP KO. KAHIT MAY TUMAWAG NA. TINANGGIHAN KO KSE MINAMADALI MO KO. PINALAGPAS KO NA YUNG CHANCE NA MATUPAD YUNG PANGARAP KO.

kaya sorry ha. kung sinusupladahan kita. sorry kung pabigat ako at kung problema ako sayo simula't sapol. sorry. kse lagi ko inuuna sarili ko eh. palamunin kase ako eh. irresponsable. walang utang na loob. walang kwenta. putangina kase tong ginawa ko eh. dapat d na lang ako nagaral mabuti eh. ikaw kase palaging panalo. oo palpak din ako. at oo galit din ako. hindi ko gusto to. galit ako sayo. sinisisi kita. kse kaya ako nandito dahil sa pagaaral nung anak mo eh. pasensya na.  dalawang chansa sa pangarap ko yung lumagpas. ok lang kahit d na matupad yung pangarap ko, matupad lang yung sa anak mo. ano ba nmn yung pangarap ko db?

tinanatanong mo kanina kung may gusto ako sabihin sayo? eto un. gustong gusto ko na magsalita. pero hindi ko ginawa. kse alam ko masasaktan ka lang. at gagawa ka n nmn ng paraan para ibalik sakin lahat to. gustong gusto ko na isumbat lahat to sayo. pero d ko ginawa. kse nirerespeto kita.

panalo ka naman. magsaya ka na.